Strona stratowa EUROMEDICA Kontakt Mapa strony
 

Wyszukiwarka

Wpisz szukaną frazę

Kontakt, Bielsko-Biała, Ruda Śląska
callcenter, kontakt skype
Prof. Lawrence Steinman, neurolog ze Stanford University School of Medicine, zajmujący się badaniem stwardnienia rozsianego (SM), odkrył, że środek na ...
Amerykańskie władze dążą do ograniczenia dostępności szałwii wieszczej uznawanej za źródło najsilniejszych roślinnych halucynogenów. Batalia na temat uznania rośliny za ...
Skład: glukoza bezwodna, cytrynian sodu, chlorek sodu, chlorek potasu, naturalny aromat cytrynowy

Środek spożywczy specjalnego przeznaczenia. Preparat zalecany jest ...
 

Zwykły katar czy "katar zatokowy"?

Katar nieleczony trwa tydzień, a leczony – siedem dni – to żartobliwe porzekadło nie odzwierciedla niestety prawdy: katar bezpośrednio poprzedza wystąpienie większości przypadków ostrego zapalenia zatok.

Statystyki wskazują, że zdrowy dorosły człowiek rocznie przebywa do 5 epizodów przeziębienia. Z kolei około 1 na 10 do 20 zwykłych przeziębień kończy się ostrym zapaleniem zatok przynosowych (OZZP).
Zgodnie z definicją, katar cechuje się nagłym wystąpieniem przynajmniej dwóch objawów: blokady nosa (uczucie zatkania nosa) oraz wycieku wydzieliny (wodnistej, ropnej lub śluzowej), którym może towarzyszyć uczucie ucisku w obrębi głowy lub twarzy oraz upośledzenie powonienia.

Jeżeli po 5 dniach objawy nasilają się, albo gdy nie ustępują po 10 dniach, należy rozpoznać ostre zapalenie zatok przynosowych. Wydzielina nosowa jest wówczas zwykle ropna lub śluzowo-ropna, a więc jest koloru zielonego lub żółtozielona. Chorzy często określają ten stan jako „katar zatokowy". O kolejnym etapie - przewlekłym zmaleniu zatok - mówimy, gdy dolegliwości nie ustępują przez trzy miesiące.

GDY KATAR TRWA DŁUŻEJ

Zatoki przynosowe są niemal zamkniętymi przestrzeniami wypełnionymi w prawidłowych warunkach powietrzem. Łączą się one z jamą nosa za pomocą szczelinowatych ujść. Błona śluzowa wyściełająca ściany zatok w warunkach fizjologicznych produkuje śluz, który jest przesuwany za pomocą mikroskopijnej wielkości rzęsek w stronę ujść.
Przeziębienie (katar) jest spowodowany u infekcją wirusową. Uważa się, że zakażenie wirusowe obejmuje od razu jednocześnie błonę śluzową jamy nosa oraz zatok przynosowych. Prawidłowa nazwa kataru powinna więc właściwie brzmieć po polsku „ostre wirusowe zapalenie błony śluzowej jam nosa i zatok przynosowych".

„SPISEK" DROBNOUSTROJÓW

Uważa się, że w znacznej części przypadków nieustępowanie objawów kataru i/ lub nasilanie się spowodowanych nim dolegliwości (a więc początek OZZP) jest związane z tak zwanym „nadkażeniem" bakteryjnym. Coraz większą rolę w tym procesie przypisuje się obecnie nadmiernej odpowiedzi zapalnej. Stwierdzono mianowicie możliwość „współpracy" niektórych typów wirusów i bakterii (np wirusa grypy typu A i paciorkowców). Klasyczna koncepcja wyjaśniająca powstawanie OZZP zakłada, że obrzęk błony śluzowej nosa i okolicy ujść zatok w przebiegu kataru prowadzi do zalegania wydzieliny w obrębie zatok. Wydzielina ta, jak wiadomo, stanowi bardzo dobrą pożywkę dla bakterii. Dodatkowym czynnikiem, który sprzyja ich rozwojowi jest zmniejszenie stężenia tlenu wewnątrz zatok. Następnie dochodzi do zakażenia błony śluzowej zatok, jej wtórnego obrzęku, porażenia rzęsek odpowiedzialnych za transport wydzieliny w stronę ujść naturalnych. W ten sposób powstają warunki tzw. „błędnego koła chorobowego".

OGÓLNIE LUB MIEJSCOWO

Prawidłowe leczenie OZZP powinno być wielokierunkowe: wskazane jest jednoczesne podanie leków zmniejszających obrzęk błony śluzowej, rozrzedzających wydzielinę, niesterydowych leków przeciwzapalnych (np. ibuprofenu), przeciwbakteryjnych (antybiotyki) oraz miejscowo działających leków sterydowych.

Leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa, są dostępne w aptece bez recepty. Podawane są ogólnie (doustnie-w tabletkach) lub miejscowo (w formie aerozolu lub kropli). Efekt ich działania to odblokowanie ujść zatok, co umożliwia prawidłowy drenaż wydzieliny Jednocześnie udrożniają nos, poprawiając komfort oddychania. Wydaje się celowe podawanie tych leków już w fazie zwykłego kataru, szczególnie u pacjentów z nawracającym ostrym zapaleniem zatok przynosowych.
Leki obkurczające błonę śluzową nosa podawane miejscowo powinny być aplikowane za pomocą aerozoli, dzięki czemu docierają do okolic ujść zatok. Mogą one być stosowane od 3 do 5 dni.

Najczęściej stosowanym preparatem „obkurczającym" podawanym doustnie jest psudoefedryna. Dociera ona również "miejsca „niedostępne" dla aerozoli i może być podawana dłużej niż 5 dni.

Szczególnie przydatne są preparaty zawierające niesterydowe leki przeciwazapalnie i pseudoefedrynę. Połączenie obu leków ułatwia dawkowanie. Należy jednak pamiętać, aby nie stosować jednocześnie kilku preparatów złożonych zawierających pseudoefedrynę. Mogą wówczas pojawić się objawy (zwykle rzadko występujące przy prawidłowym dawkowaniu) jak pobudzenie psychoruchowe, uczucie przyspieszonej czynności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku u pacjentów z chorobą wieńcową, nadciśnieniem, arytmią. W takim przypadku niezbędna jest wcześniejsza konsultacja lekarza internisty.
Dzięki odpowiednio wczesnemu podaniu leków zmniejszających obrzęk błony śluzowej i niesterydowych leków przeciwzapalnych możliwe jest nie tylko odblokowanie nosa, ale również powstrzymanie postępu choroby i uniknięcie groźnych powikłań, konieczności wykonania nieprzyjemnego zabiegu punkcji zatok.

Dr n. med. Tomasz Gotlib, Jest otolaryngologiem, adiunktem w Klinice Otolaryngologii I Wydziału Lekarskiego AM w Warszawie; pracuje w SP CSK AM w Warszawie.

Magazyn „Farmacja i ja”


drukuj  powrót  do góry
Copyright © 2008 Euromedica. Przychodnia. Poradnia. Apteka. Wszelkie prawa zastrzeżone.